(><")  มุมมืดของตัวเรา  (><")   เพลงนี้เพื่อตีฟ   พักนี้ไม่รู้เป็นไง เนื๊อย....เหนื่อย ทำงานล๊า.....ล้า   .....   พรุ่งนี้ตีฟไปอังกฤษสองอาทิตย์ แต่เราคงไม่เหงา เพราะมีคนเหงากว่าจะขึ้นมาหา เพราะสามีไปทำงานที่กาญจน์ อิอิ แม่ฉันเอง บ่นว่าเหงาๆ เราเลยโทรติดต่อรถไปรับแม่มา...เกรงใจพี่เค้าน๊ะเนี่ยเรามีหมาด้วยอ่ะ   ......   ช่วงนี้บ้านเรามีแต่คนป่วยไม่ดีเลย แม่เป็นทอลซิลอักเสป ตีฟก็ปวดหู แม่ไปหาหมอมาแล้ว ส่วนตีฟยังไม่ยอมไป แต่วันนี้เห็นที่เลี่ยงไม่ได้ เพราะพรุ่งนี้ต้องขึ้นเครื่อง และถ้าขึ้นไปบนเครื่อง เจอความกดอากาศต่ำๆจะปวดมากเอา เลยต้องยอมให้เราพาไปหาหมอซ่ะ   .....   เมื่อวานตีฟงอนไม่ยอมพูดด้วย แต่วันนี้เค้าก็ต้องยอมคุยกับเรา เพราะเค้าอึดอัด เรื่องราวก็เป็นเรื่องเดิมๆของเรา คือเรามีบัตรเครดิตในครอบครองไง ทั้งหมดก็สี่ใบ ซึ่งตีฟไม่อยากให้มี เพราะเรามีก็เป็นไปไม่ได้ทีจะไม่ใช้ เราก็ใช้บ้างล่ะ แต่ก็ไม่เต็มวงเงินหรอก (วงเงินแต่ล่ะใบก็หกเจ็ดหมื่นเข้าไปแล้ว เต็มก็ตายพอดี) ตีฟเค้าไม่ชอบตรงที่ว่าเราต้องมานั่งจ่ายทุกๆเดือนนี่หล่ะ เห็นแล้วคงหงุดหงิดหัวใจน่าดู เค้าเลยยื่นขอเสนอให้ว่า จะทิ้งบัตรเอทีเอ็มเค้าไว้ให้ระหว่างที่เค้าไม่อยู่ และอนุญาติให้เรากดเงินมาปิดบัญชีหนี้สินทั้งหมดที่มีก่อนเค้ากลับมา ฟังดูไม่น่ากลุ้มใจ ตรงกันข้ามควรจะดีใจน๊ะ แต่เรามันพวกคิดอะไรไม่เหมือนคนอื่น เราคิดว่าเราไม่อยากรับ เพราะว่าหนี้สินเรา เป็นหนี้สินก่อนที่จะมาเจอกัน เป็นภาระของเรา เราต้องรับผิดชอบเอง ถึงจะช้า แต่ก็ดีที่เราได้จ่ายเอง จริงมั๊ย   ตีฟไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต้องมาจ่ายให้ รวมๆกันสี่บัตรก็เป็นหลักแสนน๊ะ เป็นหนี้สินที่เราสะสมมาก่อนจะมาเจอเค้า แล้วมันเรื่องอะไรที่เราจะทิ้งขี้ให้เค้ารับผิดชอบหล่ะ แต่เค้ามองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของเค้าด้วย เพราะเราเป็นสามีภรรยากัน เราควรจะแชร์กัน ก็ถูก แต่ก็อดคิดหนักไม่ได้   หนี้สินพวกนี้ เราก็เอาไปใช้จ่ายเพื่อครอบครัวและพ่อแม่เรานั่นเอง จ่ายเท่าไหร่ มันก็ไม่ค่อยลดลง เพราะพอจะลด มันก็มีเรื่องต้องใช้อยู่ดี ไหนจะค่าใช้จ่ายรายเดือน ไหนจะหนี้กองทุนเพื่อการศึกษาอีก   เงินเดือนที่ได้รับ ครึ่งหนึ่งก็ต้องเอามาจ่ายบัตรพวกนี้ แต่ก็ไม่ท้อเพราะคิดว่าเราทำเพื่อครอบครัวเรา ไม่อยากให้พ่อแม่ต้องคิดหนักเรื่องเงิน เลยรับใช้หนี้ให้เค้า จริงๆก็หนี้ที่เราร่วมสร้างด้วย คือเอามาให้เราใช้จ่ายตอนเรียน พอจบมาก็รับเอามาใช้ให้เค้า แต่เราเนี่ยมานั่งปวดหัวเอง   ท้ายที่สุดเลยตัดสินใจรับข้อเสนอของตีฟคือจ่ายบัตรทั้งหมดปิดบัญชีและหักบัตรทิ้ง  แต่เค้าต้องยอมให้เราโอนเงินเข้าบัญชีคืนให้เดือนล่ะหนึ่งหมื่นถึงหมื่นห้า ไม่งั๊นเราก็ไม่เอา เพราะเราคืนให้ได้แค่นี้ เพราะต้องให้แม่เดือนล่ะห้าพัน ค่าแชร์อีกสี่พัน ที่เหลือก็เอาไว้ใช้จ่ายในบ้านและส่วนตัวเราอีก แต่ตีฟไม่ยอมรับเงินคืน เค้าขอแค่เราหยุด เพราะไม่อยากให้ชีวิตเราต้องพัวพันกับเรื่องหนี้สินอีก เฮ้ออออ ทำไงดีน๊า คำว่าศักดิ์ศรีมันค้ำหัวเราอยู่   ก็คงต้องแอบโอนเข้าบัญชีคืนเค้า ไม่งั๊นเราไม่เลิกกลุ้มแน่ๆ อีกอย่างเงินตรงนี้ก็เป็นเงินที่ดึงมาจากเงินที่เตรียมไว้สร้างบ้านด้วย ยังไงก็ต้องคืนให้ได้   .......   คนดีแบบตีฟ น่าจะมีความสุขกว่าที่เป็นอยู่น๊ะ แต่รู้สึกว่าความสุขของเค้า คือการที่อยู่กับเราและทำให้เรามีความสุข จะมีใครมั๊ย ที่จะดีกับเราเท่านี้ ตั้งแต่เกิดมา นอกจากพ่อแม่ ก็ไม่เห็นใครรักเราเท่านี้แล้ว ซึ้งใจจริงๆ เฮ้อออออออออ จบดีกว่า ปวดหัว ลาทีเงินพลาสติก ลาขาดเลยงานนี้เข็ด เข็ด และเข็ด จบค่ะ Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง   << August >> S M T W T F S 27  28  29  30  31  1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  28  29  30  31  1  2  3  4  5  6  << 2008>> อะไรกันหนักหนา สบายดีตามฐานะ หาย วันหยุดของฉัน จะเหนื่อยไปถึงไหนกัน มุมมืดของตัวเรา อัพถี่ๆ ก็แค่งานยุ่งล่ะน๊า หมด ปิดเทอม และแล้ว น้องหยง...พูดได้คำเดียวว่าสามีที่ประเสริฐแบบตีฟเนี่ยหายากนะ เฮ้อ!!     Fri 30 May 2008 10:07 [4] อย่าคิดมากไปเลยคุงหยง ตีฟเค้าคงคิดว่าคุงหยงก็ไม่ใช่คนอื่น เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว เค้าเป็นหัวหน้าครอบครัวก็อยากให้ภรรริยาสบาย และที่สำคัญ รักนะถึงจ่ายให้ อิอิ ปล. ช่วงนี้ไม่ได้ออนเอ็มเลยอ่ะจ้า ไว้จะทิ้งเมล์ไว้ให้นะก๊ะ     Tue 13 May 2008 19:50 [3] อ่านไดอารี่มานาน..รู้สึกได้ว่าหยง..เป็นคนมีความรับผิดชอบสูง..มีความเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ..ที่สำคัญกตัญญูมาก ๆ...แต่เรื่องของสามีภรรยา..พี่ว่าไม่ควรมีคำว่าศักดิ์ศรีนะค่ะ..ไม่ควรมีการลองเชิง ให้ ดี ทำทุกอย่าง เพื่อกันและกัน เหตุผลเดียวคือรัก ค่ะ คุณน้อง ( ขอโทษด้วยนะค่ะ..เพิ่งอิมาเม้นท์ครั้งแรก..ดั๊น..แนะนำเขาซะแล้ว )     Sun 11 May 2008 8:40 [2] Steve is so sweet kha^^     Sat 10 May 2008 22:50 [1]